EKOLOGIA

Antagonistyczne

1. Drapieżnictwo

Osobniki jeden populacji (ofiary) są zabijane i stanowią pożywienie dla osobników drugiej populacji (drapieżnik). Chociaż pojedyncze osobniki spośród ofiar tracą na tej zależności, to w dłuższej perspektywie populacja jako całość zyskuje – przeżyją najlepiej dostosowane. W naturalnych warunkach nie zdarza się, by drapieżniki wytępiły populację ofiar.

2. Pasożytnictwo

Populacja pasożyta zyskuje, populacja żywiciela traci. w naturalnych biocenozach nie dochodzi do wytępienia żywicieli przez pasożyty. Pasożyt najczęściej nie zabija swego żywiciela i z reguły jest od niego mniejszy. Wyróżniamy pasożyty zewnętrzne (pijawki, pchły) i wewnętrzne (tasiemce, nicienie).

3. Konkurencja

Konkurencja międzygatunkowa przynosi straty obu populacjom. Konkurujące populacje są do siebie podobne. Niekiedy słabsza populacja zostaje w danej biocenozie całkowicie wyniszczona.

4. Amensalizm

Amensalizm występuje, gdy osobniki jednej populacji szkodzą osobnikom innej, same nie czerpiąc z tego bezpośrednich korzyści. Może się to odbywać przez produkowanie do otoczenia substancji chemicznych, które ograniczają rozwój innych organizmów.

5. Allelopatia

Wzajemne oddziaływanie sąsiadujących ze sobą gatunków odbywa się za pośrednictwem związków chemicznych wydzielanych do środowiska. Przykładem allelopatii są kaktusy.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.